Elke zomervakantie is het weer zover. Dan ga ik een weekje mee als vrijwilliger op kamp, en net als elk jaar is ook nu Durbuy weer onze kampplaats. Zoals gewoonlijk sluiten we de laatste avond af met een barbecue voor alle vrijwilligers en stoppen we de kinderen wat vroeger in bed. Ze zijn meestal moe na een weekje ravotten en de volgende morgen moeten we allemaal vroeg op om onze valiezen te pakken. Ik ben al een hele tijd bezig met groenten klaarmaken wanneer de eersten al op post komen voor het aperitief. “Marie, ga je nou vlug douchen. Ik heb honger!” riep Jeroen. Hij is de lieveling van iedereen en eerlijk gezegd, ik zou zijn grapjes en goede zorgen ook missen. Mijn haar hing nog vol verf van het laatste spel en mijn kleren zagen er niet uit. Het was inderdaad nodig een douche te nemen.